بلاخره بعد از یک هفته مریضی و حال خراب برگشتم خابگاه........... الان که دارم مینویسم خب خداروشکر خیلی بهترم................ فقط ی ذره زیادی دستام به خاطر کمبود رگ کبود شده و پامم که لنگ میزنه ، امروز به هزار نفر جواب دادم که چیشدو چی نشد.................... رفیقام اینقد خوبو مهربونن که همشوم اومدن عیادت................ داشتم به این فکر میکردم که حتی کوچکترین مریضی هم آدمو از پا درمیاره چه برسه مریضی های سخت........... هفته ای که گذشت ،سخت گذشت برای خودمو خانوادم............... نگرانی های بابامو میشد از نخابیدنش تا صبو گرفتن جواب ازمایشام دید................ بچها میگفتن شبا خدا سرش خلوت تره و بیشتر صداتو میشنوه................... خدایا ارزو میکنم همه ته دلشون یه ارامشی داشته باشن............... ارزو میکنم همه ی کسایی که مریضن زود خوب شن............................. امتحان پس دادن با حال مریض خیلی بده ...................

ینی فردا میخوام چی بشنوم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

با همه ی خستگی که امروز داشتم ولی دلم نیومد حالی که امروز یهو بعد از شنیدن یه سری چیزا که مخمو ریفرش کردو ننویسم.......... اول دلم میخواد خداروشکر کنم به خاطر یه سری اتفاقای خوب........... به خاط لطفی که بهم داره..............به خاطر ادمایی که سر راهم قرار میده و همه شون به یه شکل قشنگی خوبن.................. ادما یه وقتایی از ی سری چیزایی غافلن که حتی فکرشم نمی کنن اون اتفاق تو چند قدمی خودش یا حتی تو کمترین فاصله ازش داره زندگی میکنه............... نمیدونم حرفمو چطوری بزنم.................. حس خوبه دلمو چطوری بگم..............فقط اینقدی می دونم که دلم شده صندوق خیلی از رازا.................یه سری چیزاییو از ی سری ادما مشنوه که حتی تو خوابم بهش فکر نمیکرده.................. امروز که راز، یا اگه خیلی نخوام جنجالیش کنم از گذشته ی نزدیک ترین ادم زندگیم که حالا دیگه مطمعنم خواهر دوممه رو فهمیدم یه حالی شدم که سرم گیج رفت و حال خودمو نداشتم................ یهو به خودم اومدمو دیدم که چه گذشته ی تلخی داشته................. واقعا نمیتونستم حتی یک لحظه خودمو بزارم جاش................ حس میکردم

_ رساله ای درباره ی نادر فارابی_ کتابی بودش که برای درس ترجمه متون ادبی استاد حری باید می خوندیم. اولش حسش نبود ولی بعدش با ی سرعتی خوندم که نفهمیدم ساعت چطوری گذشت............ کتاب قشنگی بود که خیلی شبیه به دنیای بچه گیام بود............... مخصوصا اون جاییش که میگفت از لحظه ی شروع کشمکش و تنش میشمرد تا لحظه ی ارامش............ اینقد میشمرد که ارامش خودش بیاد.................. با انواع این اردک هام اشنام............... کاش یه روزی برسه که اردکو غیر اردک بدو خوب فوسفردارو غیرفوسفور دار کنار هم یکی باشن........... کاش روزی بشه که ته همه چیز بشه مساوی و عدالت.................... لاقل برای نسل بعد از من.

- یه روز حسرتمو میخوری..........

-ینی چی؟

-میخوام جمعه شب برم خاستگاری

-ا به سلامتی

- ناراحت نشوها اما ما دیگه نمیتونیم باهم باشیم

-خب مگه من گفتم بیا باهم باشیم!!!!!!!!!!!!!!!!!!

-فقط ی دیدن سادس

-خب همه چی با ی دیدن ساده شروع میشه دیگه...............

-.........................................

-.........................................

-..........................................

-سپاسگزارم

-

یه روز میخندم به الان.................

به قول یه دونه از خوبا:

خدا گر ز حکمت ببندد دری

ز رحمت گشاید در دیگری

خوشحالی ینی اجیت بره بیرونو وقتی اومد با خریدن ی لباس خوشگل خوشحالت کنه..........

دروغ چرا

فقط به تو به اینجا تو این شرایط راست میگم

I can be a good lier

اما این بار نه................

با تو نمیشه بد بود..............